Δεν μας φταίει κανείς άλλος εκτός του εαυτού μας

Ακατανόητες οι λέξεις από χείλη ρητορικά. Είναι ρητορικά ή επίπλαστες προφάσεις που παρουσιάζονται ως επιχειρήματα; Ακούμε, βλέπουμε μα δεν κατανοούμε. Γιατί; Είναι ο άνθρωπος αδύναμος να αντιληφθεί και να διαχωρίσει το ψεύδος από την αλήθεια; Δεν Είναι. Αλλά πολλές φορές αδυνατεί αφού δεν ξέρει πώς να το εκφράσει, πώς να γνωστοποιήσει τις αντιρρήσεις του και σε ποιον.
Η Μενεγάκη, λένε τα έντυπα, λαμβάνει επίδομα πολυτέκνου και το χαρίζει σε κάποιον αναξιοπαθούντα. Τι μεγαλείο ψυχής. Τι ψεύδος και τι υποκρισία όταν μερικοί την κατακρίνουν. Θεωρώ πως στη σημερινή εποχή, ένα από τα πιο επαναστατικά τραγούδια είναι της Τζούλιας Αλεξανδράτου. Υπερβολές; Όχι. Το άσμα Στόχος Είναι Τα Λεφτά …έτσι (της) είπε ο μπαμπάς αποκαλύπτει το σημερινό τρόπο ζωής πολλών και πολλών που θα ήθελαν κατ΄αυτόν τον τρόπο να ζουν. Υπερβολές, ακούγεται μια φωνή. Αν δεν είναι υπερβολές γιατί ζούμε τον απόλυτο εξευτελισμό στις κοινωνικές και προσωπικές μας σχέσεις; Ποιος καίγεται στη φωτιά για να υμνήσει την αθωότητα; Κανείς. Όλοι περιμένουν το Μεσσία νίπτοντας τας βρώμικας χείρας που δεν γίνονται καθαρά με λόγια ούτε με ευχές.
Κατακερματισμός της σκέψης. Έχει δίκιο η Μενεγάκη ή όχι; Πανελλήνιο ερώτημα ταλανίζει τη σκέψη πολλών. Ποιος διερωτήθηκε γιατί κυριαρχεί στη ζωή μας η εν λόγω συμπαθούσα Κυρία; Φταίμε εμείς θα ισχυριστεί κάποιος που την παρακολουθούμε και της δίνουμε αξία υπέρ το δέον. Μήπως όμως η Μενεγάκη είναι το άλλοθι μας για να κρύψουμε τη δική μας ανυπαρξία, τη δική μας ανικανότητα να βρούμε τρόπους επαγρύπνησης; Δεν μας φταίει κανείς άλλος εκτός του εαυτού μας.

Σοροβέλης Χρίστος
Φιλόλογος

Ερωτήματα

«Όταν μπορούμε να βάζουμε στο μυαλό μας ερωτήματα, τα ερωτήματα κάνουν μόνα τους τη δουλειά τους. Πάνε ως εκεί που δε μπορούν να προχωρήσουν οι απαντήσεις. Να, αυτό είναι το κέρδος που έχουμε απ’ τα ερωτήματα. Μας κάνουν να περπατάμε, ενώ με τις απαντήσεις στεκόμαστε»
(βλ. Σπύρος Πλασκοβίτης, Το φράγμα, Αθήνα 1977, σελ. 24).

ΨΥΧΕΣ

υπάρχουν ψυχές ξάγρυπνες

Η ύψιστη μορφή αντοχής

Η ύψιστη μορφή αντοχής δεν είναι μόνο η αναμονή αλλά ο αγώνας με τον εαυτό σου. Αν ο αγώνας έχει δύο αντιπάλους, εσένα και τον εαυτό σου, τότε το ταξίδι δεν είναι χαρά, δεν είναι συνέχεια ή προέκταση ή εξέλιξη του εαυτού σου αλλά ένα ταξίδι χωρίς προορισμό με αγκάθια που δεν ξέρεις, αφού δεν έμαθες, να τα αγαπάς και να σε αγαπούν.
Καθημερινά, είμαι ο εαυτός μου γιατί έχω συντροφιά εσένα, δηλαδή τον εαυτό μου και ματώνω γιατί αναπνέω. Όσο η αναπνοή με καθοδηγεί, έχω συντροφιά εσένα, δηλαδή εμένα.

" ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει "
Τάσος Λειβαδίτης

Αγάπη δεν είναι δύο άνθρωποι που κοιτάζονται με πάθος στα μάτια, αλλά δυο άνθρωποι που κοιτάζουν μαζί προς την ίδια κατεύθυνση –
Ντοστογιέφσκι






Η ελεημοσύνη διαφθείρει και εκείνον που παίρνει. Επίσης δε λύνει το πρόβλημα, γιατί το μόνο που κάνει: αυξάνει τη ζητιανιά.
Φ. Ντοστογέφσκι

ποτέ δεν.........

νεκροί άνθρωποι - νεκρές συνειδήσεις και εσύ εκεί, κοιτάς, αναρωτιέσαι αλλά δεν τολμάς, δεν ξέρεις, γιατί ποτέ δεν έμαθες, γιατί ποτέ δεν με έψαξες