Τηλεταυτίζομαι

Τηλεταυτίζομαι απόψε με την τηλεοπτική οθόνη τηλεπαροκολουθώντας αξιόπιστες ειδήσεις , τύπου τι είδους κραγιόν προτιμά η τηλεπαρουσιάστρια και οδεύω τηλευχαριστημένος στα τηλεμονοπάτια της ζωής. Τηλεπαροκολουθώ μεγαλούτσικους τηλεπαρουσιαστές να τηλε-εκμεταλλεύονται αναξιοπαθούντες προς χάριν της τηλεθέασης τηλεπουλώντας κάθε είδους ευαισθησία. Τηλεπαθιάζομαι απόψε με τηλεμισθοφόρους και τηλεπάσχω με την τηλε-αδυναμία τους να με τηλεπληροφορήσουν. Τα τηλεπαράθυρα τηλεμαχαιρώνονται , ο τηλεπαρουσιαστής τηλεχαμογελά, ο κόσμος τηλε-υπνωτίζεται . Οι ενημερωτικές εκπομπές προπαγανδίζουν πολιτικές απάτης και οι τηλεθεατές τηλευχαριστούν. Οι τηλε-υποκριτές αναζητούν νέους τηλεψηφοφόρους , νέα τηλεθύματα Τηλεψυχοραγώ και τηλε-ονειρεύομαι τα αθώα παιδικά μας όνειρα που παραμένουν πάντα αθώα. Ο τηλεφιάλτης δεν πρόκειται να αποβεί μοιραίος, εφόσον καταφέρουμε να τηλεχαστουκίσουμε ό,τι μας πληγώνει και ό,τι αποσκοπεί να εγείρει τα ταπεινά μας ένστικτα. Ο τηλεχρόνος μου τελειώνει κάπου εδώ. Σας τηλευχαριστώ.. Χρίστος Σοροβέλης

Σαν να μην σ΄ έχασα ποτέ…… να’ μαστε πάλι

Σαν να μην σ΄ έχασα ποτέ…… να’ μαστε πάλι Σαν να μην σ΄ έχασα ποτέ……να’ μαστε πάλι. Μαζί. Πάντα μαζί μου είσαι. Ανάμεσα σε γη και ουρανό σε αναζητώ. Κάπου εκεί, κάπου ενδιάμεσα σε πράγματα που δεν φαίνονται με το ανθρώπινο μάτι, εμείς επικοινωνούμε. Τα βήματα σου πιο πίσω, να με ακολουθείς, να με προσέχεις. Δεν κοιτώ πίσω, ξέρω, αισθάνομαι. Δεν σε επισκέπτομαι, δεν χρειάζεται, εσύ ξέρεις. Τώρα, ξέρεις ακόμη περισσότερα. Έλα ακόμη πιο κοντά, ειδικά τώρα. Ποια γλώσσα είναι ικανή να σε αποτυπώσει; Ποια ζωγραφική τέχνη; Καμία. Εσύ είσαι αιώνια γιατί υπάρχεις μέσα μου, ζωντανή. 11-10-98, πριν πολλά χρόνια. Δεν έφυγες. Νόμισα πως έφυγες. Δεν είναι δυνατόν. Δεν με χαιρέτησες, άρα ήξερες πως είσαι μαζί μου. Σαν να μην σ΄ έχασα ποτέ……να’ μαστε πάλι. Μέσα μου γίνεται πόλεμος. Εσύ χαμογελάς γιατί ξέρεις. Πάντα ήξερες, για αυτό δεν μίλαγες. Όσοι ξέρουν σιωπούν. Μέσα στη δίνη, είσαι γαλήνη. Ηρεμείς τις καταστάσεις γιατί αγαπάς μόνο την ήρεμη καταιγίδα. Με επισκέπτεσαι ξαφνικά και φεύγεις. Μου ζητάς να ψάξω και σε βρίσκω. Όταν χάνομαι-που συμβαίνει συχνά- με ακολουθείς και μέσα σου γελάς γιατί πάλι ξέρεις. Μόνο με τα μάτια, ξέρεις. Ίδια μάτια γνώρισα. Σαν να μην σ΄ έχασα ποτέ……να’ μαστε πάλι. Αλήθεια, αν με ρωτήσεις την ηλικία της ταυτότητάς σου, θα πρέπει να σκεφθώ με μαθηματικούς όρους για να την προσεγγίσω-και αν-σωστά. Δεν με νοιάζει. Εγώ νοιώθω μαζί σου πιτσιρικάς, σε αλάνα, χωρίς προστατευτικά σύρματα. Η μουσική υπάρχει μέσα μου Βάβω μου, στιγμές είναι τόσο δυνατή που την ακούω μόνο εγώ και άλλες είναι τόσο σιγανή που δεν μου αρέσει. Μέσα στη μουσική είναι η φωνή σου. Δυνατή και χαμηλή. Δυναμώνει στη λύπη, χαμηλώνει στη χαρά. Εσύ ξέρεις. Τώρα ακόμη περισσότερο. Σαν να μην σ΄ έχασα ποτέ……να’ μαστε πάλι. Μεγαλώνει η μορφή σου, μικραίνει η απόσταση. Είσαι εδώ, με ακους, σε ακούω. Σαν να μην σ΄ έχασα ποτέ……να’ μαστε πάλι . Δεν σε έχασα ποτέ. Ποτέ.

Η ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΤΕΧΝΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΗ

Η ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΤΕΧΝΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΗ O άνθρωπος σε κάθε έκφανση της ζωής του,ανεξαρτήτων ενδιαφερόντων, επαγγελματικών δραστηριοτήτων, κοινωνικής τάξης, έχει διαμορφωμένη κάποια θεώρηση, κοσμοαντίληψη. Δηλαδή σύμφωνα με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο , έχει ως αποτέλεσμα να προτείνει, να αποτυπώνει την ιδεολογία του. Η έγγραφη ή προφορική διατύπωση μιας θέσης σε ταξικές κοινωνίες αντιστοιχεί σε συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα ή επιμέρων ομάδων. Οποιοσδήποτε άνθρωπος που λαλεί, σκέφτεται ,γράφει, προτείνει, συνδέεται με τα κοινωνικά συμφέροντα, υπηρετώντας το αξιολογικό τους σύστημα, ανεξάρτητα τις όποιες προθέσεις του. Έτσι αποδεικνύεται ότι ο πνευματικός άνθρωπος είναι στρατευμένος στο αξιολογικό του σύστημα .Όλοι οι άνθρωποι της τέχνης που στρέφονται ενάντια στους ΄΄στρατευμένους΄΄ κρύβουν την στρατευμένη τους κατεύθυνση αξιών, αισθητικής, μορφών γραφής, στάσης ζωής, ιδεολογίας, κριτικής θέσης για την ζωή .Ακόμα και όσοι δεν εντάσσονται ή δεν χρησιμοποιούνται από κάποιον κομματικό-πολιτικό σχηματισμό υπηρετούν στρατευμένη τέχνη ,ανεξάρτητα τις υγιείς ή όχι προθέσεις τους. Κατά συνέπεια , η καθ’ υπαγόρευση πνευματική δημιουργία αντιτάσσεται στην ελευθερία του καλλιτέχνη διότι εξυπηρετεί σχεδιασμένα πολιτικά συμφέροντα, ανεξαρτήτως πολιτικής γραμμής και υπηρετεί εφήμερα και πρόσκαιρα συμφέροντα που δεν αντέχουν στο χρόνο της ιστορικής διαδρομής.

http://www.politeianet.gr/index.php?page=shop.product_details&product_id=214102&option=com_virtuemart&Itemid=89&lang=el

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ ''ΥΠΑΡΧΩ, ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ'' ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΟΚΟΛΗ

Δεν ζητώ δάφνες αλλά ανάσες